สภาวิชาการ

มาตรา ๑๙ ให้มหาวิทยาลัยแต่ละแห่งมีสภาวิชาการ ประกอบด้วย

(๑) อธิการบดี เป็นประธานสภาวิชาการ
(๒) รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ เป็นรองประธานสภาวิชาการ
(๓) กรรมการสภาวิชาการโดยตําแหน่ง ได้แก่ รองอธิการบดีประจําวิทยาเขต คณบดี ผู้อํานวยการ สถาบันเพื่อการวิจัย และ ผู้อํานวยการวิทยาลัย ถ้ามี
(๔) กรรมการสภาวิชาการจํานวนหกคน ซึ่งเลือกจากคณาจารย์ประจําในมหาวิทยาลัย
(๕) กรรมการสภาวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิจํานวนสิบคน ซึ่งแต่งตั้งจากบุคคลภายนอก โดยความ เห็นชอบของสภามหาวิทยาลัย

คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ และวิธีการได้มาซึ่งกรรมการสภาวิชาการตาม (๔) และ (๕) ให้เป็นไปตาม ข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณาจารย์ประจําในมหาวิทยาลัยคนหนึ่งเป็นเลขานุการสภาวิชาการ และอาจ แต่งตั้งคณาจารย์ประจําในมหาวิทยาลัยอีกไม่เกินสองคนเป็นผู้ช่วยเลขานุการ

มาตรา ๒๐ วาระการดํารงตำแหน่ง และการพ้นจากตําแหน่งของกรรมการสภาวิชาการตลอดจน การประชุมและการดําเนินงานของสภาวิชาการ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย

มาตรา ๒๑ สภาวิชาการมีอํานาจและหน้าที่ ดังนี้

(๑) พิจารณาเกณฑ์มาตรฐานเกี่ยวกับหลักสูตร การเรียนการสอน การวิจัย การวัดผลการศึกษา และ การประกันคุณภาพการศึกษา เสนอต่อสภามหาวิทยาลัย
(๒) เสนอความเห็นเกี่ยวกับการรวมและการยกเลิกสาขาวิชาต่อสภามหาวิทยาลัย
(๓) เสนอความเห็นเกี่ยวกับการเปิดสอนตามหลักสูตรของมหาวิทยาลัย
(๔) พิจารณาเสนอความเห็นในเรื่องที่เกี่ยวกับวิชาการต่อสภามหาวิทยาลัย
(๕) ส่งเสริมการวิจัยและการบริการทางวิชาการที่สอดคล้องกับภารกิจของมหาวิทยาลัย และความต้องการของชุมชน
(๖) แต่งตั้งคณะอนุกรรมการ หรือบุคคลหนึ่งบุคคลใดเพื่อกระทําการใด ๆ อันอยู่ในอํานาจและหน้าที่ของสภาวิชาการ